Nawigacja
Portal
  Strona Główna
  Forum
  Ciekawe Strony
  Kontakt
  Księga Gości

PDMD

PDMD W KOŁACZYCACH

DZIEŃ MISYJNY

GRUPY KONTYNENTALNE

O KONTYNENTACH

SPOTKANIA

ADOPCJA SERCA

PATRON GRUPY

PATRON NA ROK

KONKURSY

KOLĘDOWANIE

WYPOŻYCZALNIA

WSPOMNIENIA

ARCHIWUM AKTUALNOŚCI

NASZA TWÓRCZOŚĆ

MARGARETKI

ŻYWY RÓŻANIEC

MAŁY KATECHIZM

MAŁY SŁOWNIK

PREZENTACJE

VIDEO

DO POBRANIA

INNE
  Galeria
  Humor
  Avatary

Najaktywniejsi
Na miejscu 1 jest:
~Kaska Sypien
Avatar

Punktacja:
Ogólne: 513
Bonusy: 0
Kary: 0

2) ~karol22290 (422 pkt.)
3) ~karolinalechwar (199 pkt.)
4) ~nikol165 (148 pkt.)
5) ~zuzia sawa (148 pkt.)
6) ~monikaw (144 pkt.)

Ankieta
Pogłębiam wiedzę religijną systematycznie czytając:

PISMO ŚWIĘTE

KATECHIZM KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO

PRASĘ KATOLICKĄ

Musisz się zalogować, żeby móc głosować w tej Ankiecie.
Pomóż
Nakarm glodne dziecko - wejdz na strone www.Pajacyk.pl
Zbieraj z Nami
Polskie Serce
Reklama

PDMD

Hasła U-Ż





Uczynki miłosierdzia
Bóg ocenia człowieka nie na podstawie słów lecz czynów. W Ewangelii Jezus wymienia czyny miłosierdzia (Mt 25,34-40),
Głodnych nakarmić, spragnionych napoić, nagich przyodziać, podróżnych w dom przyjąć, więźniów pocieszać, chorych nawiedzać, zmarłych pogrzebać. Czyny te nazywamy uczynkami miłosiernymi co do ciała.
Istnieją także uczynki miłosierne względem duszy: grzeszących upominać, nieumiejętnych pouczać, wątpiącym dobrze radzić, strapionych pocieszać, krzywdy cierpliwie znosić, urazy chętnie darować, modlić się za żywych i umarłych.
Unicki Kościół
(Łacińskie słowo unitus = zjednoczony).
1. Część Wschodniego Kościoła, która się zjednoczyła z rzymsko – katolickim Kościołem na Soborze we Florencji w 1439 r. Unici mają odmienną liturgię, lecz uznają papieża za głowę Kościoła na ziemi.
2. Wyznawcy Kościoła greko – katolickiego na ziemiach polskich, powstałego w wyniku unii Kościoła prawosławnego z Kościołem katolickim, zawartej w 1596 r. w Brześciu ( tzw. Unia Brzeska).
Urząd Nauczycielski Kościoła
Magisterium Kościoła.



Wcielenie
Słowem tym określamy przyjęcie przez Jezusa Chrystusa, za sprawą Ducha Świętego, ciała z Maryi Dziewicy. Syn Boży stał się człowiekiem, urodził się, żył i pracował na ziemi, a później umarł za nas na krzyżu. Św. Jan w Ewangelii pisze: „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas”(J 1,14). W wyznaniu wiary mówimy: „On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem”. W modlitwie Anioł Pański również mówimy: „A słowo ciałem się stało...”.
Wiara
Jest to uznanie za prawdę czegoś, czego osobiście sprawdzić nie można. Podstawą wiary jest zaufanie do tego, kto przekazuje prawdę. Wierze w to, co ktoś powiedział, gdyż mam do niego zaufanie. Wiara jest też cnotą, dzięki której człowiek bez wątpliwości wierzy w Boga. Przede wszystkim jest łaską Boga darmo daną człowiekowi. Jest odpowiedzią na miłość Boga.
Wiatyk
Komunia św., którą otrzymuje człowiek w ciężkiej chorobie, połączona najczęściej z sakramentem namaszczenia chorych, który, jak napisał św. Jakub (Jk 5,14), ma być umocnieniem dla człowieka w trudnych chwilach choroby.
Wieczerza wigilijna
(Łacińskie słowo vigilia znaczy nocne czuwanie; obywanie się bez snu).
Wieczerza spożywana tradycyjnie w przeddzień Bożego Narodzenia. W Polsce posiada swoistą oprawę obrzędową. Znakiem rozpoczęcia Wieczerzy jest ukazanie się pierwszej gwiazdy na niebie. Następnie zapala się świecę lub lampki na choince, śpiewa kolędy, czyta Ewangelię o narodzeniu Jezusa (Łk 2,1-20) i odmawia modlitwę. Ojciec rodziny bierze opłatek, wyjaśnia jego symbolikę i składając życzenia łamie się nim ze wszystkimi obecnymi. Miejscem rodzinnego spotkania wigilijnego jest stół przykryty białym obrusem, pod którym umieszcza się siano (symbol ubóstwa groty betlejemskiej). Na wigilijnym stole znajduje się natomiast świeca, Pismo św., talerz z opłatkiem. Spożywa się przy nim wieczerze. Przy stole jedno miejsce pozostaje wolne (dla przygodnego gościa lub jako wyraz pamięci o nieobecnych). W czasie wieczerzy wigilijnej spożywane są postne potrawy (dawniej musiało to być 12 potraw, każda posiadająca symboliczne znaczenie).
Wieczna lampka
W kościołach katolickich jest to czerwona lampka w pobliżu tabernakulum. Sygnalizuje nam, iż tu jest obecny Jezus (obecność Chrystusa). Nazywa się wieczną lampką, ponieważ pali się nieprzerwanie dzień i noc.
Wieczność
Wieczny znaczy: bez początku i końca i w tym sensie odnosi się tylko do Boga. On jest jedynie bez początku i końca. Z naszego doświadczenia wiemy, że wszystko ma początek i koniec, urodziliśmy się i umrzemy. A pomimo to, dla nas przeznaczona jest wieczność. Po śmierci nasze ciała też zmartwychwstaną (zmartwychwstanie ciał), będą żyły dalej z Bogiem, bez cierpienia i trosk, tylko w miłości i radości. Nie jest to łatwe do zrozumienia. Jezus jednak powiedział: „Ja jestem Zmartwychwstaniem i Życiem. Kto we mnie wierzy, nie umrze, lecz żył będzie na wieki” (J 11,25).
Wielkanoc
Najstarsze i największe święto chrześcijańskie. Obchodzone było łącznie z żydowskim świętem Paschy już przez pierwszych Chrześcijan nawróconych z Judaizmu. Chrześcijanie świętują Wielkanoc, czyli zmartwychwstanie Chrystusa, które jest zapowiedzią, że my po śmierci także zmartwychwstaniemy. Święto to jest „ruchome”(tzn. nie ma stałej daty) i przypada w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca. Od tego, w którym dniu przypada w danym roku święto Wielkanocy zależą daty innych świąt ruchomych: Wniebowstąpienie Pańskie. Zesłanie Ducha Świętego, Boże Ciało i Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Wielka Sobota
Trzeci dzień Triduum Paschalnego.
Dzień spoczywania Chrystusa w grobie. W tym dniu wierni gromadzą się na modlitwie u Grobu Pańskiego, nie odprawia się Mszy świętej, tradycyjnie święci się potrawy wielkanocne. Po zachodzie słońca uroczyście świętuje się Wigilię Paschalną, która liturgicznie należy już do Niedzieli Zmartwychwstania.
Wielki Czwartek
Czwartek przed Wielkanocą (pierwszy dzień Triduum Paschalnego). Wieczorna Msza św. Wieczerzy Pańskiej, na której gromadzą się wierni jest pamiątką ustanowienia Najświętszego Sakramentu przez Chrystusa, podczas Ostatniej Wieczerzy. Po Mszy św. komunikanty, konsekrowane dla udzielenia Komunii św. w Wielki Piątek, zostają przeniesione w procesji do ciemnicy, gdzie wierni gromadzą się na adoracji. W tym dniu przed południem, biskup w koncelebrze z kapłanami diecezji (podczas tzw. Mszy krzyżma) poświęca oleje.
Wielki Piątek
Piątek przed Wielkanocą, drugi dzień Triduum Paschalnego, dzień pamiątki śmierci Chrystusa. Jest to więc dla Chrześcijan dzień smutku i żałoby. W tym dniu nie jest sprawowana Msza św., lecz liturgia, w czasie której jest czytany opis Męki Pańskiej, a po Liturgii Słowa ma miejsce adoracja krzyża. W Polsce liturgia wielkopiątkowa kończy się przeniesieniem Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego. Po tym nabożeństwie wierni do późnych godzin trwają przy Grobie Pańskim na modlitwie.
Wielki Post
Czterdzieści świętych dni przygotowania do Wielkanocy, począwszy od Środy Popielcowej. Wzorem czterdziestoletniej wędrówki, która doprowadziła naród wybrany z niewoli egipskiej (Exodus) na święto Paschy (Joz 5,10-12) i samego Chrystusa, który przez czterdzieści dni przebywał na pustyni (Mk 1,13). Kościół przygotowuje się do obchodu Triduum Paschalnego. Czyni to przez wyrzeczenia, np. rezygnację z różnych przyjemności. Zaoszczędzone pieniądze wierni przeznaczają na pomoc dla ubogich i głodujących (jałmużna) (Ne 8,10,12). Więcej czasu poświęcamy również w tym okresie na modlitwę. Wierni gromadzą się na nabożeństwo Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żalów. Zewnętrznymi oznakami Wielkiego Postu są: kolor fioletowy szat liturgicznych, brak Alleluja i Gloria we Mszy św., a także skromniejszy wystrój kościoła, w tym krzyż przesłonięty fioletowym materiałem.
Wielki Tydzień
Ostatni tydzień przed Wielkanocą, rozpoczynający się w Niedziele Palmową, a kończący się w Niedziele Zmartwychwstania Pańskiego. W tygodniu tym poświęconym wspomnieniu Męki Pańskiej wierni gromadzą się w kościele na liturgii upamiętniającej Ostatnią Wieczerzę, cierpienie i śmierć Chrystusa.
Wieża Babel
Według opowiadania biblijnego ludzie chcieli w Babel wybudować wieżę, która sięgałaby do samego nieba (Rdz 11,1-9). Bóg zniweczył plan, który był wyrazem pychy, przez pomieszanie języków tak, że budujący nie mogli się porozumieć. Stąd miejscowość tę nazwano Babel = zamęt, chaos.
Wigilia Paschalna
Noc wielkiego czynu Boga, który uwolnił Izraelitów z niewoli egipskiej (Wj 12,40-42) (Pascha). Jej wypełnieniem stała się noc zbawczego czynu Jezusa Chrystusa (zbawienie), kiedy to dokonało się Jego zmartwychwstanie. Dlatego chrześcijanie gromadzą się w tę noc (z Wielkiej Soboty na Niedzielę Wielkanocną), na liturgii Wigilii Paschalnej, aby oczekiwać triumfu Chrystusa nad śmiercią. Liturgia ta powinna zaczynać się po zachodzie słońca i skończyć najpóźniej o brzasku (ok. godz. 600). Wigilia Paschalna zaczyna się od rozpalenia ognia i pozdrowienia światłości (Exultet). Obszerna liturgia słowa obejmuje siedem czytań ze Starego Testamentu, każde z psalmem responsoryjnym (ze względów duszpasterskich można ograniczyć się do trzech czytań). Przyjście zmartwychwstałego Chrystusa oznajmia wiernym śpiew Gloria, przy którym rozbrzmiewają dzwony i zapala się świecę na ołtarzu. Po uroczystym Alleluja kandydaci do chrztu zostają w obrzędzie chrzcielnym przyjęci do Kościoła. W Polsce po liturgii Wigilii Paschalnej ma miejsce procesja rezurekcyjna, odbywana najczęściej rano w Niedzielę Wielkanocną.
Wniebowstąpienie Pańskie
Czterdzieści dni po zmartwychwstaniu Jezus Chrystus wstąpił do nieba w obecności zebranych uczniów (Dz 1, 9 – 12). Na pamiątkę tego wydarzenia Kościół obchodzi Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego.
Wniebowzięcie Maryi
Kościół obchodzi 15 sierpnia Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Maryja była wolna od grzechu pierworodnego i od każdego osobistego grzechu, ponieważ była wybrana przez Boga na Matkę Jego Syna. Dlatego zabrał Ją Jezus do swojej chwały w niebie z uwielbianym ciałem i duszą. Bóg podarował Jej już to, co wszyscy otrzymamy na Sądzie Ostatecznym: zmartwychwstanie ciał.
Woda święcona
Woda poświęcona przez kapłana. W kościołach katolickich naczynie z wodą święconą znajduję się przy wejściu. Wierni wchodząc do kościoła czynią znak krzyża dłonią zanurzoną w wodzie święconej, wspominając tym samym swój chrzest i oczyszczając się z codziennych słabości.
Wolność wyznania
Prawo do wiary i publicznego jej wyznawania (praktykowania). Wolność wyznania bywa też nazywana wolnością religijną.
Wschodni Kościół
Wspólne określenie dla różnych chrześcijańskich Kościołów na Wschodzie. Każdy Kościół wschodni ma swoją „głowę”, czyli niezależnego od innych zwierzchnika, w przeciwieństwie do rzymsko – katolickiego Kościoła, gdzie papież jako jedyny kieruje całością Kościoła.
Wspólnota
Przez chrzest stajemy się częścią tego wielkiego „organizmu”, którym jest Kościół (Mistyczne Ciało Chrystusa) a którego głową jest Chrystus. Przynależność do Kościoła sprawia, że nie żyjemy tylko dla siebie, lecz tworzymy wspólnotę, która jest wewnętrznie zjednoczona w myśl słów Chrystusa: „Miłujcie się wzajemnie jak Ja was umiłowałem”. Pierwsi uczniowie utworzyli wspólnotę (gminę) w Jerozolimie, a później w innych miastach. My żyjemy we wspólnocie parafialnej. Kilka parafii stanowi dekanat, a kilka dekanatów stanowi diecezję. W ten sposób wielka wspólnota, która jest Kościół składa się z mniejszych wspólnot.
Wszystkich Świętych
Uroczystość obchodzona 1 listopada. Wspominamy w niej wszystkich zmarłych znanych i nieznanych, którzy jako święci żyją z Bogiem w Niebie.
Wulgata
Łaciński przekład Biblii dokonany przez św. Hieronima w IV wieku na polecenie papieża. Z tego tekstu Biblię na język polski przełożył w XVI w. ks. Jakub Wujek. Był to oficjalny tekst Pisma świętego używany w Polsce aż do Soboru Watykańskiego II.
Wyznania
Na przestrzeni wieków pojawiły się w Kościele różnice zdań, dotyczące interpretacji nauki Jezusa. To doprowadziło do podziałów w Kościele Chrystusowym. Powstały różne Kościoły i wspólnoty chrześcijańskie, które wprawdzie wierzą w Boga i Jezusa Chrystusa, ale często różnią się gdy chodzi o interpretacje prawd wiary. Wspólnoty te nazywamy wyznaniami. Najbardziej znane chrześcijańskie grupy wyznaniowe to: Katolicki Kościół, Prawosławny Kościół , Protestancki Kościół, Anglikański Kościół, Starokatolicy.
Wyznanie wiary
Modlitwa, w której zebrane są najważniejsze prawdy, wyznawane przez chrześcijan. Wyznanie wiary odmawiamy podczas Mszy św. w niedzielę i uroczystości, a także w obrzędach chrzcielnych. Zaczyna się ono słowami: „Wierzę w Jednego Boga Ojca Wszechmogącego...:, (zaś w wersji łacińskiej słowem- credo). Krótsza forma wyznania wiary nosi nazwę Skład Apostolski i jest odmawiana w czasie różańca lub pacierza.



Zadośćuczynienie
W sensie ogólnym jest to czynność zmierzająca do wyrównania szkody lub krzywdy wyrządzonej komuś.
W sensie religijnym jest to:
1. Cierpienie i śmierć Chrystusa, który w zastępstwie ludzkości zadość uczynił Ojcu z nasze winy i kary nam należne.
2. Wypełnienie pokuty otrzymanej w sakramencie pokuty.
Zadośćuczynienie, będące piątym warunkiem sakramentu pojednania, dotyczy Boga i bliźnich.
Zaduszki
Popularna nazwa Dnia Zadusznego, obchodzonego 2 listopada, w którym wspominamy wszystkich wiernych zmarłych.
Zakon
Wspólnota mężczyzn lub kobiet, która prowadzi wspólne życie w oparciu o złożone śluby i określoną regułę. Motywem podjęcia takiego życia jest miłość do Boga oraz świadomość powołania przez Niego. Istnieją zakony: klauzurowe (oddające się przede wszystkim modlitwie) i czynne (łączące modlitwę ze służbą człowiekowi przez działalność charytatywną, katechizację i inną).
Zakonnice, zakonnicy
Osoby, które w odpowiedzi na Boże powołanie złożyły śluby: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa i żyją w zakonie, zgodnie ze swoim szczególnym charyzmatem według reguły ustanowionej przez założycieli, realizując charakterystyczne dla niego dzieła.
Zakrystia
Pomieszczenie w kościele czy w kaplicy, gdzie przechowuje się szaty liturgiczne i wszelkie sprzęty kościelne.. Tam kapłani oraz ministranci ubierają się do Mszy św.
Zbawiciel
Tytuł przysługujący Jezusowi Chrystusowi, ponieważ On dokonał odkupienia ludzkości i przez to zapewnił jej zbawienie wieczne (Łk 2,11).
Zbawienie
Przez grzech pierwszych ludzi (Adam i Ewa) na świat przyszła śmierć, przed ludźmi „zamknęło się” niebo. Jezus Chrystus przez swoją śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie uwolnił ludzi od śmierci, dając im możliwość życia wiecznego z Bogiem. To nazywamy zbawieniem. Kościół uczy, że również my po śmierci zmartwychwstaniemy i będziemy żyć na wieki z Bogiem.
Zmartwychwstanie ciał
Jedna z głównych prawd wiary chrześcijańskiej. Tak jak Jezus zmartwychwstał ze śmierci, tak również my zostaniemy na końcu świata wskrzeszeni z martwych. Nasze dusze zostaną znowu złączone z ciałem i będą prowadzić nowe życie z Bogiem. W wyznaniu wiary słowami: „wierzę w ciała zmartwychwstanie”, poświadczamy ufność w to, że nasze życie nie kończy się wraz ze śmiercią.
Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa
Podstawowa, najważniejsza prawda chrześcijaństwa, a zarazem pewny fakt historyczny poświadczony przez różne historyczne dokumenty. W Biblii czytamy, że Jezus po swojej śmierci na krzyżu, został złożony do grobu zamkniętego kamieniem, przy którym następnie postawiono straże, lecz trzeciego dni powstał z martwych (zmartwychwstał) (Mt 28;Mk 16;Łk 24;J 20; 1Kor 15,3-7). Przez ten fakt Bóg potwierdził, że Jezus jest Jego Synem. Po zmartwychwstaniu Jezus nie powrócił do poprzedniego życia jak np. Łazarz, którego Jezus wskrzesił. Jezus po zmartwychwstaniu był do tego stopnia odmieniony (uwielbiony), że Jego uczniowie i niektóre kobiety nie mogły Go rozpoznać (Emaus: Łk 24,13; Maria Magdalena: J 20,14). Naszą wiarę w zmartwychwstanie Chrystusa potwierdzamy w wyznaniu wiary.
Znak krzyża
Praktykowany jest od samego początku chrześcijaństwa, od czasu pierwszych Chrześcijan. Znak ten wyraża przynależność do religii chrześcijańskiej, będąc równocześnie wyrazem czci dla Chrystusa ukrzyżowanego. Czyniony przez kapłana na zakończenie Mszy św., lub przy sprawowaniu sakramentów, jest znakiem niosącym Boże błogosławieństwo (także gdy jest wykonywany nad rzeczami). Wyróżniamy tzw. wielki znak krzyża czyniony ręką od czoła do piersi, i od lewego ramienia do prawego, podczas różnorodnych modlitw oraz tzw. mały znak krzyża wykonywany np. przed Ewangelią. Znaczymy wtedy kciukiem małe krzyżyki na czole, ustach i piersi. Przy robieniu znaku krzyża wypowiadamy następujące słowa: „W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.”
Zwiastowanie Pańskie
Uroczystość obchodzona 25 marca, upamiętniająca poselstwo Archanioła Gabriela do Najświętszej Maryi Panny, który oznajmił, że ma zostać Matką Syna Bożego (Łk 1,26-38). W momencie wyrażenia zgody przez Maryję dokonało się wcielenie. Tajemnice Zwiastowania wyznaje się również powtarzając modlitwę Zdrowaś Maryjo i Anioł Pański.
Zwoje Pisma
W czasach Starego Testamentu nie istniały księgi w formie nam znanej. Pisano wówczas na długich taśmach ( zwojach) z papirusu lub skóry. Również wiele ksiąg biblijnych zostało tak napisanych, stad nazwa „ Zwoje Pisma świętego”. W roku 1947, niedaleko Qumran nad Morzem Martwym znaleziono takie zwoje z tekstami ze Starego Testamentu, spisanymi w języku hebrajskim.

Ż

Żal
W znaczeniu potocznym, poczucie smutku z powodu popełnienia jakiegoś niewłaściwego czynu. W sensie religijnym, żal jest bólem duszy z powodu popełnionego grzechu z równoczesnym postanowieniem nie grzeszenia więcej. Określany bywa również jako skrucha. Żal za grzechy jest jednym z warunków sakramentu pokuty.
Życie wieczne
Każdy żyje tylko pewien czas; wszyscy musimy umrzeć. Przez śmierć Jezusa i Jego zmartwychwstanie, które przywróciło przyjaźń Boga z ludźmi, mamy nadzieję, że także po śmierci będziemy żyć dalej. Życie po śmierci ( lub życie wieczne) należy do tajemnic naszej wiary, co potwierdzamy w jej wyznaniu.
Życie zakonne
Zawsze byli ludzie, chcący służyć Bogu w szczególny sposób i ze szczególnym Jemu oddaniem przez pełnienie rad ewangelicznych. Zbierali się więc razem, aby wspólnie mieszkać, modlić się i pracować w oparciu o przyjętą regułę (przepisy). Gotowość do takiego życia potwierdzają przez złożenie ślubów zakonnych.

Opracowała Natalia Ulaszek


Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Świetne! Świetne! 0% [Żadnych głosów]
Bardzo dobre Bardzo dobre 0% [Żadnych głosów]
Dobre Dobre 0% [Żadnych głosów]
Przeciętne Przeciętne 100% [1 Głos]
Słabe Słabe 0% [Żadnych głosów]
Wydarzenia
PonWtŚrCzwPiSoNie
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
Losowy cytat
"W sercu i duszy uczyniłam miejsce dla całego świata". - Paulina Jaricot
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło

Zapamiętaj mnie



Rejestracja
Zapomniane hasło?
Modlitwa Misyjna Dzieci
Panie Jezu, pragnę zostać pomocnikiem misjonarzy i nieść pomoc duchową i materialną dzieciom z krajów misyjnych: dzieciom, które Cię nie znają, dzieciom bezdomnym i opuszczonym, dzieciom cierpiącym głód i pozbawionym wszelkiej opieki lekarskiej. Ofiaruję Ci za nie codzienną modlitwę, pracę, naukę i dobre uczynki, a także ofiarę z drobnych wyrzeczeń - na chleb dla głodnych, lekarstwo dla chorych, naukę i katechezę dla wszystkich, na wielką radość zjednoczenia z Tobą, Panie Jezu.
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

^r_edyta
DATA: 01.07.2017 10:26
TAJEMICA SPOWIEDZI I MSZY SW. - kolejny fragment dodany ( PRZYGOTOWANIE DARÓW OFIARNYCH)

~piterlos
DATA: 29.12.2015 13:49
http://www.zaufaj.com
/maly-katechizm.html JAKBY SIĘ KATECHIZM ZGUBIŁsmiley

^r_edyta
DATA: 06.10.2015 23:32
Zwracajcie uwagę w GRACH na to by nie powtarzać haseł, pytań itd